Gaat Jezus ook op vakantie (mee)?

³⁰De apostelen kwamen weer terug bij Jezus en vertelden hem over alles wat ze gedaan hadden en wat ze de mensen onderwezen hadden. ³¹Hij zei tegen hen: ‘Ga nu mee naar een eenzame plaats om alleen te zijn en een tijdje uit te rusten.’ Want het was een voortdurend komen en gaan van mensen, zodat ze zelfs niet de kans kregen om te eten. (Marcus 6:30-31)

Veel mensen uit ons midden zijn deze weken al bezig met de voorbereiding van hun vakantie.  Sommigen hebben hun verlofperiode er al op zitten en zijn bezig met uitpakken en met het weer oppakken van het leven thuis. Vroeger of later, velen van ons proberen de zomertijd van rust en ontspanning goed te benutten om met nieuwe frisheid en moed het leven van alledag weer in te gaan en aan te kunnen. In het woord ‘recreatie’ staat de betekenis van herschapen worden immers centraal. Dan is een verlofperiode ook echt geslaagd, als je zo weer thuiskomt.

Kennen jullie de bijzondere uitdrukking ‘compassion fatigue’ (vertaling: mensenmoeheid)? Deze uitdrukking is bekend geworden onder mensen die in de hulpverlening werken en die zoveel zorg en aandacht hebben gegeven aan hun cliënten of patiënten dat hun bewogenheid (compassion) opgedroogd en uitgeput is geraakt. Ze doen hun werk nog wel, maar het wordt mechanisch, de passie en de compassie is ver te zoeken. In meer of mindere mate kom je dit bij veel mannen en vrouwen tegen. Prikkelbaarheid en vermoeidheid spelen op. Mensen in je persoonlijke levenssfeer zien het vaak al eerder dan jijzelf en benoemen dat vaak ook wel, maar het kan best een tijdje duren voordat je het zelf ook ziet. Mensenmoeheid maakt het er niet makkelijker op.

Het raakte me in Marcus 6 dat Jezus als geen ander doorheeft wat zijn leerlingen nodig hebben. Het ‘Ga nu mee naar een eenzame plaats om alleen te zijn en een tijdje uit te rusten’  is een uitermate heilzaam woord voor allen die in Gods koninkrijk hun inzet en betrokkenheid geven. Dat was immers wat Jezus zelf ook regelmatig deed, zodat Hij kon spreken met zijn hemelse Vader. Wie veel onder de mensen verkeert, kan niet zonder tijden van alleen zijn en stilte. Dat is geen vluchtgedrag, maar bijbelse levenswijsheid. ‘Retraite’ is het passende woord ervoor. Terugtrekken in de stilte, om tot God en tot jezelf te komen, waardoor je er weer kunt zijn voor anderen.

We lezen nergens dat Jezus op vakantie ging, Hij leefde zijn roeping elke dag uit. Maar Hij verstond wel de kunst om in levende gemeenschap met zijn Vader te verkeren, Hij maakte daar tijd voor en Hij leerde zijn leerlingen hoe belangrijk het is om deze tijden van verademing te hebben in de dienst aan mensen. Mogen wij dan als opgejaagde mannen en vrouwen, die vaak niet weten waar ze de tijd vandaan moeten halen om op vakantie te gaan, deze zachte en toch gebiedende stem van de Heer ter harte nemen: ‘Ga nu mee naar een eenzame plaats om alleen te zijn en een tijdje uit te rusten.’ 

Dat velen van ons in de komende zomerperiode iets van deze rijkdom ten deel zal vallen, zodat ook straks in het leven van alledag wij weer nieuwe passie en compassie, liefde en aandacht kunnen geven aan de mensen die God op ons pad brengt.