wij hebben hier geen blijvende stad

Overdenking n.a.v. jaartekst 2013: Wij hebben geen blijvende stad, maar wij zoeken de toekomstige, Hebr. 13:14 Het mandje waarin wij alle wenskaarten verzamelen van de afgelopen feestdagen was weer aardig gevuld. Wat zaten er ook dit jaar weer juweeltjes tussen, waarin de afzenders met liefde en zorg hun genegenheid toonden. Maar er waren ook van die rechttoe rechtaan kaartjes bij met naam en adres en meer ook niet. De gedrukte tekst was kennelijk voldoende zeggend. Stelt u zich nu eens voor dat in dat wensmandje voor 2013 van u en van mij deze jaartekst - Wij hebben geen blijvende stad, maar wij zoeken de toekomstige, Hebr. 13:14 - tevoorschijn kwam als een woord waarin de Here God ons wegwijs zou willen maken voor dat wat dit komende jaar gaat brengen. Wat voor kerngedachten zouden we daar dan uit mogen putten voor onze geloofsreis van dit jaar? Ik geef u een klein voorschot van wat ik er zelf in geproefd heb, toen ik dit woord biddend ter harte nam en ermee aan de wandel ging. Kinderen van God zijn definitief op weg gezet naar morgen. In Jezus Christus is Gods toekomst voorgoed aangebroken en wij hebben daar deel aan gekregen. Het verleden en het heden zijn niet meer bepalend, wat meetelt is wat de Here God voor ons klaarmaakt in zijn plannen met de toekomst. Zijn genade kijkt vooruit. Terwijl wij denken en handelen vanuit onze geschiedenis, zegt Hij: Zie, Ik maak alle dingen nieuw (Op. 21:5). Laat het verleden rusten bij het kruis van Golgotha en treed met Hem de onweerstaanbare toekomst tegemoet. Het beste deel komt nog. De gemeente van Christus is blijvend onderweg. We zijn per definitie een 'mobile church'. Het beeld van een camper past beter bij de kerk dan een kathedraal. Licht bepakt, reisvaardig, avontuurlijk, erop uittrekkend. Op haar hoede om in deze wereld niet aan haar vast te zitten, maar bereid te zijn haar los te laten. Ik blijf het altijd nog prachtig vinden dat we destijds 'Samen op weg'-gemeente werden genoemd. En dat de Schaapskooi een tijdelijk onderkomen is, want we zijn als kudde geroepen om achter de Goede Herder aan te gaan. Hebben we moed om als wijkgemeentes van Dorp en Kruidenwijk om ons daardoor te laten gezeggen en bepalen in ons doen en ons laten? We zijn vreemdelingen en bijwoners. De bekende historicus James Kennedy hamert hier voortdurend op. De kerk is een contrasterende gemeenschap. Zij laat zien dat het anders kan en moet in deze wereld, vanwege het Koninkrijk van God. Wij zijn buiten het systeem van het oude Babel gebracht, en wij zien uit naar het nieuwe Jeruzalem. Geen wonder dat de samenleving zich dan aan ons stoort, ons wil terugdringen, want wij herinneren haar eraan dat het anders kan en moet in deze wereld. Protestanten hebben inderdaad iets om voor te staan en voor op te komen. Wees niet verbaasd als de wereld u haat, staat er immers niet voor niets in 1 Joh. 3:14. Volgend jaar in Jeruzalem. Het zijn de gevleugelde woorden waarmee Joodse gelovigen elkaar groeten en afscheid van elkaar nemen. De stad van de grote Koning wacht hun en ons. Wie in de kijkdoos van Openbaringen 21 en 22 durft te zien welke toekomst wij tegemoet gaan in Christus, gaat verwachtingsvol leven en geloven. Daar zullen alle volkeren zich verzamelen, daar zal de bruid haar bruidegom ontmoeten, daar zal alles wat eerst was voorbij zijn, en God zelf zal zelf in ons midden zijn, samen met Zijn Zoon. Wat een toekomst. Ook wij mogen zeggen in 2013: 'Volgend jaar in Jeruzalem'. Dan zal volle werkelijkheid zijn waar God van gesproken heeft. Want God doet wat Hij zegt, en zegt wat Hij doet. Ik wens met dit woord uit Hebreeën 13 jullie alle goeds toe op jullie geloofstocht in het leven.